bestcel
• 20/4/2006 - Dayım ve ben
Sene 75 veya 76 dayım üniversitede okuyor ve bizde kalıyordu.Herhalde bitirmek için son sınavlara giriyordu.Bir gün evde dayım ve ben yalnızız,dayım harıl harıl ders çalışıyor.Benim se felaket canım sıkılıyordu.Evin içnde gezinirken annemlerin odasına girdim.Bu arada ev karıştırmayı çok severim.Gizemli gelir benim için.Her neyse odayı kolaçan ederken dolabı açtım annemin giysilerinin arasında canımın sıkıntısını geçirecek şey bana gülümsüyordu.Annemin o dönemler kullanılan vizon yaka kürkü.Elime aldım oynadım baya canlı gibi gözleri falan.Dikiş makinasını açtım.Bir makara aldım ucunu vizonun ağzına bağladım yere koydum.Makarayı boşaltarak yavaşça dayımın yanından geçtim ve arkasındaki çekyata oturdum.Başladım ipi çekmeye çektikçe heyecanım artıyor içimden gülüyorum,dayım huylandı.Ne oluyor lan diye bağırdı.Ben hemen toparlandım.Yok bir şey dedim.İpi çekmeye devam ediyorum.Yavaş yavaş vizon görünmeye başladı.Dayım yerden gelen sesi duydu ve sesin geldiği yere bakar bakmaz korkunç bir çığlıkla çalıştığı masanın üzerine kendini zor attı.Bu arada ben yerde gülme krizi geçiriyorum.Dayım bunu farkeder farketmez üzerime atladı,tekme tokat gırla gidiyor.Ben ise hem ağlıyorum hem gülüyorum.Bir müddet sonra dayımın hıncı geçti.Yanıma oturdu başladı gülmeye ama ne gülme arada bir bi tane daha patlatıyor bana ama tekrar gülüyor.
Dayımla yaşadığım benim için çok güzel bir anıydı sizlerle paylaşmak istedim.
Sevgiyle kalın.
|
Yorum yaz! :: Arkadaşa gönder!
|
|
|
|
|
• 2006-04-28 19:58:33 - merhabalar....